5555555555555555555555555555555555555555555555555555555+

55555555555555555555555555555555555555555555555555555555+

อยากอ่านแบบโหดอะแต่หาไม่ได้ว่ะ

ไว้จะวาดเองแม่งแระ...ฉุน

5555+ กุกลับมาอัพสเปชอีกครั้ง เพราะกุว่าง

อันที่จริงกุคงจะอยู่กับตัวเองนานเกินไปจนคิดไปถึงทางแยกต่างๆที่ผ่านมา

หลายๆคนก็มีทางแยกเหมือนกันใช่ไหมละ แล้วเคยคิดรึป่าวละ ว่าทางแยก

แต่ละทางที่เลือกเดิน สิ่งที่เจอมันเหมือนกันไหม แน่นอนว่ามันต้องแตกต่างกัน

อยู่แล้ว ไม่งั้นจะมีทางแยกไว้ทำไม ตอนนี้กุโดนไทล์จากมหาลัยแล้ว คงคิดว่า

นี่เป็นเรื่องน่าอายไม่ควรพูดให้คนอื่นฟังใช่ไหม สำหรับคนอื่นการโดนไทล์

จะมีความหมายยังไงก็แล้วแต่ แต่สำหรับกุมันคือโอกาสแก้ตัวที่มีค่า

อย่างน้อยมันก็เหมือนกับการที่เรามีโอกาสเลือกเดินที่ทางแยกอีกครั้งถึงแม้ว่า

เวลามันจะผ่านไปอย่างไม่มีวันย้อนคืนก็ตาม มันไม่ผิดหรอกถ้าจะมีโอกาสเลือกอีกครั้ง

เพราะเราซื้อโอกาสนั้นด้วยเวลาอันมีค่าของเรา สิ่งที่กุพูดมันไม่ใช่สิ่งเพ้อฝัน

หรือเพ้อเจ้อ แต่ลองคิดดูซิว่าคุ้มไหมถ้าต้องเรียนหนักขึ้นแต่เกรดเฉลี่ยไม่ได้กะดิกตามเลย

อาจเพราะไม่ได้ชอบในสายวิชาที่เลือก หรือเพราะความชะล่าใจของตัวเอง

สำหรับกุ กุเลือกที่จะเลือกเดินในเส้นทางเดิมอีกครั้ง เพียงแต่

กุจะเปลี่ยนความคิดของกุเองที่มีต่อเส้นทางนี้ เพราะมันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ

แต่มันมีอุปสรรคที่ต้องใช้ความพยายามฟันฝ่าเท่านั้น จึงจะสามารถผ่านมันไปได้

กุใช้สิ่งที่เรียกว่าการแก้แค้นในเส้นทางนี้ เพื่อเดินต่อ ถึงแม้บางคนจะไม่เข้าใจสิ่งที่กุพูด

แต่กุก็จะทำความฝันของกุต่อไป กุมีภาระที่หนักอึ่งอยู่บนบ่า

แต่ขณะเดียวกันกุก็มีประสบการณ์อยู่เต็มตัว สิ่งที่ผิดพลาดกุย่อมรู้ว่ามันคืออะไร

มันไม่แปลกอะไรที่คนอื่นจะมองว่ากุบ้า แต่จะทำไมละ

ยังไงซะคนเรามันก็ต้องถูกมองทั้งจากแง่บวก และแง่ลบเป็นธรรมดา

ถามใจตัวเองดูซิว่าอะไรคือสิ่งที่ตัวเองต้องการ แล้วเมื่อรู้คำตอบ

ก็แค่เดินไปในเส้นทางนั้นไม่ต้องสนใจคำพูดที่อยู่รอบเส้นทาง สิ่งไหนที่ชื่นชมจงเก็บไว้

สิ่งไหนที่เหยียดหยามก็จงทำลายมันซะ คำว่าทำลายในที่นี้หมายถึง

การทำในสิ่งที่คำพูดนั้นดูถูกให้มันเกิดตรงข้าม เช่น

ถ้าเข้าบอกว่าไม่ได้ เราก็ต้องทำให้มันได้ เอาให้คำพูดนั้นๆเป็นเท็จให้ได้

นั่นแหละมันจะสร้างความเชื่อมั่นให้กับตัวเรา ขอให้โชคดีนะ เหล่านักเดินทางทุกคน

................................................................................................บาย

คิดจะปิดสเปชไปแล้วแท้ๆ แต่สุดท้ายก็ต้องรื้อมันขึ้นมาอีก....

ไม่รู้ว่าคิดไรอยู่ แต่อันที่จริงน่าจะเรียกว่าคิดไม่ออกมากกว่า

ปัญหาหลายเรื่องมาเยอะไปหมด ไม่รู้จะแก้อันไหนก่อนดี

สงสัยจะใกล้บ้าแล้วมั้งกุ แต่ช่างมันเหอะขี้เกียจเอามาบ่น

เอาเป็นว่าถ้ากุรู้ว่าปัญหาไหนควรทำยังไงแล้วกุแก้มันได้

กุจะเอามาเล่าให้ฟังแล้วกัน............................บาย