จะเบื่อจะเซ็งยังไง ถ้ายังหายใจได้สมองยังคงทำงาน....มันก็ต้องเจออยู่ดี เบื่อ...ว่ะ

ไปแล้วไปลับไม่อยากกลับ ไม่อยากมา ไม่อยากเจอ ไม่อยากหิว ไม่อยากอิ่ม ไม่ต้องการ ไม่สนใจ ไปคนเดียวไม่มีใคร ไปลำพัง อยู่ลำพัง ถูกทรยศ หักหลัง หลอกลวง ถึงแม้จะรู้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เป็นหุ่นเชิดที่ทำตามสั่ง นายท่านสั่งก็ต้องทำ ไม่ใช่ครอบครัว ไม่ใช่พี่น้อง หมดห่วง สายป่านที่ขาดไป จะไม่มีวันต่อคืนได้ หาเอาใหม่ หาหุ่นตัวต่อไปกันเองเถอะ หุ่นตัวนี้เหนื่อยแล้ว มันอยากพัก เลิกผูกมัดซักที ทุกสิ่งมีความคิดของมัน อย่ายัดเยียดความคิดของตัวเองลงไป พอ พอได้แล้ว ลากันซักที เบื่อกรง เบื่อโซ่ที่ล่ามไว้ เกิดมาคนเดียว อยู่แค่คนเดียว ตายก็ตายคนเดียว หรรษาในความตาย มีความคิดที่ไม่สามารถแสดงออกได้ บาปนั้นคืนสนอง

 

 

 

มันเป็นความรู้สึกที่อึดอัดจริงๆ

เคยไหมเวลาที่ดูหนังรึละครหรือกาตูน หรือ อะไรก็ตามที่มันเป็นฉากๆ ตอนๆ

แล้วเมื่อถึงตอนอวสานของมันแล้ว จะเป็นแบบแฮปปี้ รึ จบแบบเลวร้ายสุดๆก็ตามที

แล้วรู้สึกว่ามันหมดเรื่องที่อยากจะทำอ่ะ ยิ่งมีเพลงตอนจบแบบเหงาด้วยแล้ว มันก็คงให้ความรู้สึกเศร้าๆ อย่างบอกไม่ถูก

เหมือนกับไม่อยากให้มันจบลง

....แต่ถึงจะคิดแบบนั้นก็เถอะ มันคงไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นกว่าเดิมซักนิด มีแต่จะเหนื่อยเปล่าๆด้วยซ้ำ

จนบางครั้งก็อยากจะโผล่ไปเสนอหน้าในเรื่องที่เพิ่งจบไปเลยด้วยซะอีก

555+ อ่านมาถึงตอนนี้ถ้าไม่เห็นด้วยก็คงว่ากุประสาทแดกเรียบร้อยแล้วใช่ปะ

ถูกต้อง ประสาทแดก100%เลยละ ทั้งๆที่คิดว่าจะเลิกดูของพวกนี้แล้วแท้ๆ

ยิ่งตอนใกล้จบของสิ่งที่กำลังดูมันยิ่งไม่อยากดู ทั้งๆที่อยากรู้ตอนจบนั้น

คงมีหนังประเภทเดียวละมั้งที่พอดูจบแล้วไม่รู้สึกเหงา...หนังXไงดูไปเหอะจบยังไงมันก็รู้ๆกันอยู่แล้ว555+

อันที่จริงไม่จำเป็นต้องมาอัพเรื่องไร้สาระแบบนี้เลยว่าไหม(ปกติสเปชนี้ก็ไร้สาระอู่แล้วนิ)

บางทีกุก็อยากจะมีนางเอกแบบในหนังที่กุดูเหมือนกันนะ แต่คงจะหากันไม่ได้ง่ายๆนักหรอก(ไม่ใช่หนังอย่างนั้นนะสาด-*-)

ยิ่งหนังแบบที่มันบู๊ๆกันจนเลือดสาดนี่ยิ่งเซ็งสาดๆเวลาตอนจบเลย

สงสัยเพราะกุมันคงไม่เหมาะกับความสงบสุขละมั้ง มันเหมือนเกิดมาแล้วเดิมๆยังไงไม่รุ

เบื่อจริงๆเว้ยยยย ถ้ารู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้กุคงไม่ดูห่าไรตั้งแต่แรกเลยดีกว่า

แต่ถ้าจะให้ถูกกุควรยอมรับสิ่งที่เป็นจริงมากกว่าละมั้ง ไอ้สิ่งที่มันเดิมๆแบบนี้แหละ เพราะอย่างน้อยมันก็ดีกว่ารู้สึกอึดอัดใจ ในตอนจบของหนังเรื่องหนึ่งละกัน

 

 

..........................................................................................................................................................ชอบคุณที่อ่านและ.....มันบ้าสิ้นดี!!!

 

ส่วนใหญ่มันน่าจะมีความหมายทางลบใช่ปะ คนเพ้อเจ้อ คือคนไร้สาระ สิ่งเพ้อเจ้อ คือสิ่งไร้สาระ

สรุปแล้วเพ้อเจ้อคือความไร้สาระ ไงละ มันไม่มีอะไรดีเลยใช่ไหม ไอ้เพ้อเจ้อเนี่ย ภาษาไทยก็ไม่ใช่

อังกฤษ ก็ไม่เชิง น่าสงสารคำว่าเพ้อเจ้อ จริงๆ มันไม่มีแม้แต่สัญชาติ ความหมายก็ไม่เพราะ

แต่ถ้า มองในอีกแง่ มันก็คงจะเป็นสิ่งที่เรียกว่าสิทธิส่วนบุคคลได้เหมือนกัน คนเราทุกคนมันมีสิทธิที่จะเพ้อเจ้อ

ต่อให้จบด็อกเตอร์ ก็เพ้อเจ้อได้ แต่ทำไมคนส่วนใหญ่มักไม่ใชอบให้ใครเรียกสิ่งที่ตัวเองคิดว่าเพ้อเจ้อ

ทั้งๆที่ไอ้คำว่าเพ้อเจ้อมันมักจะสร้างสิ่งที่เหนือความคาดหมายได้เสมอ ถึงจะเป็นส่วนน้อย แต่ก็เป็นส่วนที่สำคัญ

ตอนนี้กุก็กำลังเพ้อเจ้อ แต่กุก็ไม่คิดว่าเรื่องเพ้อเจ้อของกุ มันจะมีสิทธิเป็นจริงได้เลยซักเรื่อง ไม่มีเลยจริงๆ

แต่กุก็ชอบที่จะอยู่แบบเพ้อเจ้อ เพราะกุว่ากุมีความสุขดี เวลาที่ได้เพ้อเจ้อ มันเหมือนกับตัวเองได้สร้างโลก

ที่ทุกสิ่งทุกอย่าง เป็นไปในสิ่งที่กุต้องการเสมอ ถึงบางเรื่องมันจะเลวร้ายขนาดไหน แต่ถ้ามันอยู่ในโลกอันเพ้อเจ้อของกุ

มันก็มีทางออกเสมอ บางทีเพราะไอ้เพ้อเจ้อนี่ละมั้งที่ทำให้กุไม่เบื่อโลกแห่งความจริงจนเกินไปนัก เพราะว่า

สิ่งที่เกิดในโลกเพ้อเจ้อของกุมันก็เป็นปัญหาที่เกิดในชีวิตจริงของกุเหมือนกัน ข่าวทุกๆวันที่ออกอากาศ

จะทางทีวีรึหนังสือพิม มันก็มีแต่ข่าวการเมือง ไม่ก็ข่าวฆ่าตัวตาย กุสงสัยจริงๆว่ะ ไอ้พวกห่ารากนี่มันไม่คิดที่จะ

เพ้อเจ้อ กันเลยรึไงว่ะบางที ถ้ามันได้ลองเพ้อเจ้อก่อนจะทำเรื่องบ้ามันก็คงจะรู้สึกว่าชีวิตนี้พอเพียงแล้วละมั้ง

คิดๆดูอีกที เพ้อเจ้อเกินไปมันก็เครียดได้เหมือนกันว่ะ นั่นซินะ เพราะบางทีคนที่ระเบิดกระบาลตัวเอง

ก็มาจากความเพ้อเจ้อเหมือนกัน แต่อย่างน้อยมันก็เป็นสิ่งที่ยืนยันได้แน่นอนว่า

โชคดี

4นาฬิกา33นาที เป็นชั่วโมงที่ยาวนานจริงๆนับตั้งแต่กุตื่น ถึงมันจะมีเรื่องควรทำหลายเรื่องแต่กุก็ขี้เกียจทำว่ะ

เพราะมันน่าเบื่ออิบอ๋ายที่อัพสเปชนี่ไม่ใช่มีไรจะเล่าหรอกแค่มันเบื่อๆเซ็งๆไม่รุจะทำไร ว่างจัดจนฟุ้งซ่านซะ..

คนนี่ก็แปลกว่ะพอมีเรื่องให้ทำมันก็ไม่คิดมากต่อให้งานที่ทำอยู่มันจะเกี่ยวกับเรื่องที่เคยผ่านมา แต่ก็ยังทำต่อได้

โดยที่พองานเสร็จก็ลืมเรื่องนั้นๆไป แต่พออยู่เฉยๆว่างๆเบื่อๆไอ้เรื่องที่ไม่น่าจะนึกออกมันก็ไหลทะลักจนไม่อยากจะนึก

โว้ยยยย ทำท่าเหมือนจะบ้าตายแล้วกุ เอาเหอะยังไงกุก็ยังหายใจอยู่ แต่ว่าตี4นิแมร่งหาคนคุยด้วยยากจริงๆจะนอนก็เสือกไม่ง่วงอีก

กว่าจะง่วงก็ไปตอนเรียนโน้นไอ้อิบอ๋ายกุละจี๊ดจริงเวงแท้ๆ(ถ้าสังเกตุกันดีๆตอนนี้กุจะเริ่มพิมพ์แบบเพ้อเจ้อแระ บ้าชะมด...ชะมัด-*-)

แล้วทีนี้จะเอาไงต่อดีว่ะกุว่างอ่า...แต่พอพวกมึงออนเอ็มกันกุก็ไม่ว่างแระ555+ เอาแต่ใจจริงๆ(GU!!!)

สำหรับคนที่ว่างแล้วฟุ้งซ่านแนะนำให้ไปนอนซะ แต่ถ้ายังไม่ง่วงก็ไปเอาออกซะ(สำหรับเพศผู้ ย้ำ เพศผู้555+)

จะว่าไปกุมาพิมพ์อยู่ในนี้แล้วใครมันจะมาคุยกะกุว่า(BA)ใช่ปะ(งง?)แล้วกุคุยกะใครอยู่ว่ะเนี่ย(หลอน!!!)

ออ ในที่สุดกุก็รู้แล้ว กุกะลังคุยกะน้องจินอยู่เว้ย5555+ (จิน-ตะ-นา-การ)((ประสราดดด))ใครเข้ามาอ่านก็อย่า งง นะ(กุรู้ว่ามึงต้อง"งง")

เขียนมาตั้งเยอะ นึกมาตั้งมาก ลองไปอ่านตั้งแต่ต้นดิประมาณบรรทัดที่3-4มันดูเหมือนจะมีสาระใช่ปะ(ไหน) อันที่จริงแล้วมันไม่มีเลย(กรวย)

กุว่าถ้ากุมานั่งอ่านไอ้ที่กุพิมพ์ไป(ตกลงจะพิมพ์รึจะเขียนว่ะเอาซักอย่าง)กุไม่ฮาท้องแข็งก็คงกลัวขี้หดอ่า(ก็มันตี4แล้วนิหว่าไม่หลอนก็โคตรหลอน)

ยิ่งเขียนไป(เขียนรึพิมพ์-*-)ยิ่งเพ้อเจ้องั้น(จะหยุด!?).............................. ก็อ่านต่อไปละกัน(จาด)เพราะกุยังว่างอยู่(เออสราดคิดไรออกก็พิมพ์ไป)

คิดไม่ออกเลยไอ้เวง(กุผิดอีก)คุยกันมาตั้งนาแล้วมึงชื่อไรว่ะ(*0*)ยังไงเนี่ยกุตอนนี้มันก็ไม่มีใครอยู่กะกุนิหว่า.....ไอ้เชี่ยไม่รู้จะเขียนไรอีกแหละ(ซักงีบไหม)

ก็มันยังไม่ง่วงนิหว่ากุยังอยู่ได้อีกนะเว้ย....แต่ว่ามันจะมีคนเข้ามาอ่านไหมเนี่ย(ปิดตาซะเด็กๆ)....เห้ยยยยย กำ(ไรอีกละ).......กุพิมพ์มาตั้งนาน(ตกลงพิมพ์?)

แต่กุยังไม่ได้คิดชื่อเรื่องเลยนิหว่า(กุมีเป็นล้านชื่อเลยสนใจไหม) ลองว่ามาดิ(กุอยู่ในวงเล็บมึงอย่ามากวน+ตีนกะกุดิ...สาดนิ)-อยู่ในวงเล็บก็ไม่ยาก(ยังไง)

5555+แก้สมการเรียบร้อยมึงก็ออกมาอยู่นอกวงเล็บได้(ไอ้!@#!@#!$$@#$) เรียนมาตั้ง10กว่าปีอย่างน้อยกุก็ได้ไรมามั่งแระ555+

เบื่อกันยังว่ะ(กุไปดีกว่าอยู่กะมึงนานเด๋วได้ไปอยู่กะเผ่า-*-)..................คนอ่านครับเอาไงดี ไอ้วงมันไปแล้วอะไม่รุจะคุยก่าใครแระ[คุยกะกุก็ได้]

!!!!!![งงกันอ่าดิ คริคริ] กุก็งง.....ไหนว่ามึงไปแล้วไง[เหรอ].....คนที่อ่านกำลัง"งง"กันใช่ไหมเด๋วจะอธิบายให้ฟังคือ ไอ้ที่มันไปอยู่กะเผ่ามันคือ() แต่ไอ้คนที่เพิ่งมา(แน่ใจนะว่าคน)

มันคือ[] ไง Get ปะ ภาษาบ้านคือวงเล็บ กะวงเล็บใหญ่ สรุปแล้วก็ไม่ใช่ตัวเดียวกัน...พอแระที่เหลือไปทำความเข้าใจกันเองละกันยาวกว่านี้เด๋วก็ท้อใจกันพอดี

to be continued---->

5555555555555555555555555555555555555555555555555555555+

55555555555555555555555555555555555555555555555555555555+

อยากอ่านแบบโหดอะแต่หาไม่ได้ว่ะ

ไว้จะวาดเองแม่งแระ...ฉุน

5555+ กุกลับมาอัพสเปชอีกครั้ง เพราะกุว่าง

อันที่จริงกุคงจะอยู่กับตัวเองนานเกินไปจนคิดไปถึงทางแยกต่างๆที่ผ่านมา

หลายๆคนก็มีทางแยกเหมือนกันใช่ไหมละ แล้วเคยคิดรึป่าวละ ว่าทางแยก

แต่ละทางที่เลือกเดิน สิ่งที่เจอมันเหมือนกันไหม แน่นอนว่ามันต้องแตกต่างกัน

อยู่แล้ว ไม่งั้นจะมีทางแยกไว้ทำไม ตอนนี้กุโดนไทล์จากมหาลัยแล้ว คงคิดว่า

นี่เป็นเรื่องน่าอายไม่ควรพูดให้คนอื่นฟังใช่ไหม สำหรับคนอื่นการโดนไทล์

จะมีความหมายยังไงก็แล้วแต่ แต่สำหรับกุมันคือโอกาสแก้ตัวที่มีค่า

อย่างน้อยมันก็เหมือนกับการที่เรามีโอกาสเลือกเดินที่ทางแยกอีกครั้งถึงแม้ว่า

เวลามันจะผ่านไปอย่างไม่มีวันย้อนคืนก็ตาม มันไม่ผิดหรอกถ้าจะมีโอกาสเลือกอีกครั้ง

เพราะเราซื้อโอกาสนั้นด้วยเวลาอันมีค่าของเรา สิ่งที่กุพูดมันไม่ใช่สิ่งเพ้อฝัน

หรือเพ้อเจ้อ แต่ลองคิดดูซิว่าคุ้มไหมถ้าต้องเรียนหนักขึ้นแต่เกรดเฉลี่ยไม่ได้กะดิกตามเลย

อาจเพราะไม่ได้ชอบในสายวิชาที่เลือก หรือเพราะความชะล่าใจของตัวเอง

สำหรับกุ กุเลือกที่จะเลือกเดินในเส้นทางเดิมอีกครั้ง เพียงแต่

กุจะเปลี่ยนความคิดของกุเองที่มีต่อเส้นทางนี้ เพราะมันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ

แต่มันมีอุปสรรคที่ต้องใช้ความพยายามฟันฝ่าเท่านั้น จึงจะสามารถผ่านมันไปได้

กุใช้สิ่งที่เรียกว่าการแก้แค้นในเส้นทางนี้ เพื่อเดินต่อ ถึงแม้บางคนจะไม่เข้าใจสิ่งที่กุพูด

แต่กุก็จะทำความฝันของกุต่อไป กุมีภาระที่หนักอึ่งอยู่บนบ่า

แต่ขณะเดียวกันกุก็มีประสบการณ์อยู่เต็มตัว สิ่งที่ผิดพลาดกุย่อมรู้ว่ามันคืออะไร

มันไม่แปลกอะไรที่คนอื่นจะมองว่ากุบ้า แต่จะทำไมละ

ยังไงซะคนเรามันก็ต้องถูกมองทั้งจากแง่บวก และแง่ลบเป็นธรรมดา

ถามใจตัวเองดูซิว่าอะไรคือสิ่งที่ตัวเองต้องการ แล้วเมื่อรู้คำตอบ

ก็แค่เดินไปในเส้นทางนั้นไม่ต้องสนใจคำพูดที่อยู่รอบเส้นทาง สิ่งไหนที่ชื่นชมจงเก็บไว้

สิ่งไหนที่เหยียดหยามก็จงทำลายมันซะ คำว่าทำลายในที่นี้หมายถึง

การทำในสิ่งที่คำพูดนั้นดูถูกให้มันเกิดตรงข้าม เช่น

ถ้าเข้าบอกว่าไม่ได้ เราก็ต้องทำให้มันได้ เอาให้คำพูดนั้นๆเป็นเท็จให้ได้

นั่นแหละมันจะสร้างความเชื่อมั่นให้กับตัวเรา ขอให้โชคดีนะ เหล่านักเดินทางทุกคน

................................................................................................บาย

คิดจะปิดสเปชไปแล้วแท้ๆ แต่สุดท้ายก็ต้องรื้อมันขึ้นมาอีก....

ไม่รู้ว่าคิดไรอยู่ แต่อันที่จริงน่าจะเรียกว่าคิดไม่ออกมากกว่า

ปัญหาหลายเรื่องมาเยอะไปหมด ไม่รู้จะแก้อันไหนก่อนดี

สงสัยจะใกล้บ้าแล้วมั้งกุ แต่ช่างมันเหอะขี้เกียจเอามาบ่น

เอาเป็นว่าถ้ากุรู้ว่าปัญหาไหนควรทำยังไงแล้วกุแก้มันได้

กุจะเอามาเล่าให้ฟังแล้วกัน............................บาย